“به ما هم دیگه زنگ نزن”

شنبه ، ۱۴ مهر ۱۳۹۷ ، ۱۰:۳۹

شاید این روزها بیلبوردهای “به ما هم دیگه زنگ نزن” را در سطح شهر تهران دیده باشید. این بیلبوردها مربوط به کمپین وب‌سایت و اپلیکیشن پلاک بود که در زمینه سفارش آنلاین انواع خدمات فعالیت می‌کند و با اقبال خوبی از سوی مردم مواجه شده‌است. اگر شما هم مایل به استفاده از این اپلیکیشن کاربردی هستید، اینجا کلیک کنید. در این مطلب به معرفی پلاک و نوآوری و خلاقیتی که در جهت آسان کردن زندگی شهروندان نشان داده خواهیم پرداخت.

برای کسانی که کار و مشغله زیادی دارند، مهم‌ترین دغدغه روزمره کمبود وقت است. از سوی دیگر گرفتاری‌های جانبی مثل نظافت منزل و ساختمان، تعمیر وسایل آسیب‌دیده، بردن ماشین به کارواش و حتا دادن یک آزمایش خون می‌تواند بسیار انرژی‌بر و طاقت‌فرسا باشد. در این میان هیچ‌چیز لذت‌بخش‌تر از این نیست که با چند ضربه به صفحه موبایل‌مان بتوانیم هر نوع خدماتی را که نیاز داریم به صورت آنلاین سفارش دهیم و نه تنها در وقت، بلکه در هزینه مالی هم صرفه‌جویی کنیم.
“پلاک” صبا با علم به این دغدغه روز مردم، وب‌سایت و اپلیکیشن پلاک را طراحی کرده است تا متخصصین حرفه‌ای در زمینه‌های گوناگون به منزل شما بیایند و خدماتی باکیفیت را با قیمت مناسب به شما ارائه کنند. به این ترتیب از سویی امکان اشتغال برای نیروهای ماهر و متخصص فراهم شده و از سوی دیگر مشتریان در وقت و انرژی و هزینه صرفه‌جویی می‌کنند.
خدمات پلاک ابتدا از نظافت منزل آغاز شد و به‌تدریج با جذب نیروهای متخصص در زمینه‌های دیگر موفق شد طیف وسیعی از خدمات ضروری را به هم‌وطنان عرضه کند؛ امروزه شما می‌توانید از پلاک برای بسیاری از خدمات از جمله نظافت منزل، کارواش، خدمات باربری، آزمایش خون آنلاین، خشکشویی، انواع تعمیرات (شامل تعمیرات خودرو، موبایل، منزل و لوازم خانگی و الکتریکی)، خدمات حیوان خانگی و… استفاده کنید.

روش استفاده از پلاک به این صورت است که با مراجعه وب‌سایت یا اپلیکیشن پلاک، ابتدا نوع خدمات مورد نیاز خود را انتخاب می‌کنید. سپس تاریخ و ساعتی که مایل به دریافت خدمات هستید را تعیین می‌کنید. در این مرحله پلاک لیستی از متخصصین خدمت موردنیاز شما را به همراه امتیاز آنها و هزینه خدمات نمایش خواهد داد. شما با مطالعه نظرات دیگر مشتریان می‌توانید متخصص موردنظر خود را انتخاب کنید. سیستم امتیازدهی به منظور بهبود کیفیت عملکرد متخصصین طراحی شده و مشتریان می‌توانند با ثبت نظر خود، به هرچه بهتر شدن خدمات پلاک کمک کنند.
خدمات پلاک:
۱٫    خدمات نظافتی: نظافت منزل، نظافت مشاعات، قالی‌شویی و شستشوی مبلمان، نصب پرده، شستشوی نمای ساختمان و سم‌پاشی
۲٫    کارواش نانو (بدون آب)
۳٫    خدمات ساختمانی شامل تعمیر تاسیسات گرمایشی و سرمایشی، لوله‌کشی، نصب و تعمیر آسانسور، آهنگری و جوشکاری، نصب و تعمیر کابینت و در، نصب و تعمیر انواع کف‌پوش، خدمات شیشه‌بری، نقاشی و کاغذدیواری ساختمان، تعمیر و نگه‌داری استخر و جکوزی و نصب پرده و توری
۴٫    خدمات خودرو: تعویض باتری، روغن موتور، لنت و شمع ماشین
۵٫    خدمات باربری با وانت و کامیون
۶٫    خدمات فضای سبز: طراحی و اجرای فضای سبز و انواع خدمات باغبانی
۷٫    خدمات لوازم خانگی: نصب و تعمیر یخچال و فریزر، لوازم صوتی و تصویری، ماشین ظرف‌شویی و لباس‌شویی، اجاق گاز، مایکروویو و جاروبرقی
۸٫    خدمات الکتریکی: سیم‌کشی و کلید و پریز، سیستم‌های هوشمند، برق اضطراری، دزدگیر، دوربین مداربسته، در و کرکره برقی، لوستر و هالوژن، آنتن مرکزی، هود و هواکش و آیفون تصویری
۹٫    خدمات حیوانات خانگی: شستشو و پیرایش سگ و گربه
۱۰٫    خدمات موبایل: تعمیر انواع تلفن همراه
۱۱٫    خدمات مهمانی و پذیرایی
۱۲٫    انجام آزمایش‌های پزشکی شامل پکیج‌های مختلف


ممنوعیت خریدوفروش ارز خارج از صرافی‌ها تکذیب شد ◄

استبیلایزر – همه دعاوی ایران در دادگاه لاهه: از ملی شدن نفت تا خروج از برجام

درست جایی که جنگ‌ها با تبعاتی مرگبار و بدون چشم‌اندازی روشن آغاز می‌شوند، ادامه ‌می‌یابند و نقطه پایانی جز نابودی ترسیم نمی‌کنند، دیپلماسی و حقوق، می‌توانند طرح صلح و امنیت را ترسیم کنند.

 

از ملی شدن صنعت نفت ایران، تا پایان جنگ تحمیلی و موفقیت برجام، همه از راه گفت‌وگو و با زبان حقوق بین‌الملل، پیروزیِ سیاسی و صلح و امنیت را برای ایران به ارمغان آورده‌اند. در آخرین نمونه نیز مهر تأیید دیوان بین‌المللی دادگستری بر حقانیت دعوی جمهوری اسلامی و شکست نمادین سیاست‌های خصمانه‌ ایالات متحده در عرصه‌ بین‌الملل، حاصل اندیشه‌ حقوقدانان و دیپلماسی سیاستمداران ایرانی بوده است.

 

«دیوان بین‌المللی دادگستری» که به «دادگاه لاهه» هم معروف است، رکن حقوقی سازمان ملل متحد و محل طرح دعاوی بین‌المللی است. ایران نیز مانند اغلب کشورهای عضو سازمان ملل چند باری به این دیوان مراجعه کرده است که در ادامه مرور می‌کنیم:

 

 

ملی شدن صنعت نفت: شکایت انگلیس از ایران

 

دکتر محمد مصدق برای کوتاه کردن دست بیگانگان از دخالت در امور کشور طرح ملی شدن صنعت نفت کشور را پیش کشید و هفتم اردیبهشت ۱۳۳۰ مجلس شورای ملی، به اتفاق آرا این طرح را تصویب کرد. اندکی پس از ملی شدن صنعت نفت، انگلیس با استناد به معاهده‌ ۱۳۱۲ شمسی که بین تهران و لندن منعقد شده بود و همچنین به بهانه‌ «نقض قوانین بین‌المللی» در «دیوان بین‌المللی دادگستری» از ایران شکایت کردند.

 

در پی این شکایت، دولت مصدق اعلام کرد از آنجا که این معاهده بین دو کشور بوده و یک قرارداد بین‌المللی نیست، لغو آن نقض قوانین بین‌المللی محسوب نمی‌شود و به همین دلیل طرح شکایت انگلیس از ایران در دیوان بین‌المللی لاهه نابجاست.

 

دولت انگلیس با وقاحت تمام شروع به تهدید نظامی و وارد آوردن فشار اقتصادی به ایران کرد. اما دیوان لاهه از طرفین خواست تا صدور رأی نهایی دادگاه از هرگونه اقدامی که به حقوق طرف مقابل لطمه بزند بپرهیزند.

 

دولت انگلیس شکایت خود را در شورای امنیت سازمان ملل نیز طرح کرد اما دکتر مصدق این نکته را یادآور شد که قرارداد یک «شرکت» انگلیسی حقوقی برای «دولت» انگلیس ایجاد نمی‌کند و ایران خواهان روابط حسنه با دولت انگلیس است. با این دفاع منطقی، شورای امنیت تصمیم گرفت تا صدور رأی دیوان لاهه، به این مسئله نپردازد.

 

خرداد سال ۱۳۳۱ مصدق برای شرکت در دادگاه لاهه و دفاع از حقوق ملت به هلند سفر کرد. در اولین جلسه‌ دادگاه وکیل ایران تمرکز بحث خود را روی عدم صلاحیت دادگاه گذاشت. دادگاه لاهه بعد از ۱۲ جلسه رسیدگی به پرونده، در ۳۱ تیر ۱۳۳۱ با ۹ رأی مخالف در برابر ۵۶ رأی موافق، رأی بر عدم صلاحیت این دیوان برای رسیدگی به دادخواست انگلستان داد و به این ترتیب دعوی انگلیس باطل شد.

 

 

گروگانگیری در سفارت آمریکا: شکایت آمریکا از ایران

 

دومین باری که ایران در دادگاه لاهه حاضر شد، باز هم در مقام «متشاکی» قرار داشت. خرداد ۱۳۵۹، چند ماه بعد از تسخیر سفارت آمریکا در آبان سال ۵۸، آمریکایی‌ها با اتکا به قرارداد دوستی سال ۱۹۵۵ بین دو کشور، بابت این اقدام به دیوان بین‌المللی دادگستری شکایت بردند.

 

یکی از مبانی شکایت آمریکا در دیوان لاهه «پیمان مودت» سال ۱۳۳۴ بود. اما پیش از این شکایت، آمریکا تلاش کرد از طریق قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل و وارد آوردن فشار سیاسی گروگان‌های آمریکایی را آزاد کند. اما ایران بی‌توجه به این قطعنامه شروط چهارگانه‌ای را برای آزادی گروگان‌ها مطرح کرد. در مقابل آمریکا اعلام کرد که استقلال ایران (یکی از شروط) را به رسمیت می‌شناسد. با وجود این ایران مصر بود که شروط دیگر (بازگرداندن دارایی‌های شاه، آزاد کردن دارایی‌های ایران بلوکه شده و لغو ادعاهای آمریکا علیه ایران) انجام شود.

 

آمریکا نیز از انجام این شروط امتناع می‌کند و به جای آن تلاش می‌کند فشار بیشتری به ایران وارد کند. در همین راستا اعمال تحریم‌های اقتصادی گسترده علیه ایران در شورای امنیت مطرح می‌شود. قطعنامه رأی می‌آورد اما شوروی آن را وتو می‌کند. آمریکا اعلام ‌می‌کند که بطور یکجانبه این تحریم‌ها را اعمال خواهد کرد.

 

از طرف دیگر در نهایت سوم خرداد ۱۳۵۹، دادگاه لاهه به نفع آمریکا رأی داد. طبق رأی دیوان، ایران برخلاف قوانین بین‌المللی عمل کرده و محکوم شناخته شد. دادگاه ایران را ملزم کرد گروگان‌ها را آزاد کند و ساختمان سفارت آمریکا نیز به این کشور برگردانده شود و مقامات دیپلماتیک نیز طبق قوانین بین‌المللی حفاظت شوند. با وجود این، ایران به رأی دیوان اعتنایی نکرد.

 

 

پرواز شماره‌ ۶۵۵ ایران‌ایر: شکایت ایران از آمریکا

 

۲۷ اردیبهشت ۱۳۶۸، حدود ۱۰ ماه بعد از حمله‌ ناو «یو. اس. اس وینسنس» به هواپیمای مسافربری ایران‌ایر و کشته شدن ۲۹۰ انسان بی‌گناه، ایران بابت این اقدام جنایتکارانه به دیوان بین‌المللی دادگستری شکایت کرد.

 

در نهایت در سوم اسفند سال ۱۳۷۴، دیوان بین‌المللی دادگستری با اعلام اینکه دو طرف به توافق رسیده‌اند که آمریکا خسارات این حادثه را جبران کند، پرونده را بست؛ توافقی که در آن ایالات متحده این «حادثه‌ هوایی» را به عنوان «فاجعه‌ انسانی وحشتناک» توصیف کرد و «بابت از دست رفتن جان انسان‌ها تأسف عمیق خود» را ابراز کرد.

 

آمریکا همچنین پذیرفت که در مجموع یک میلیون و ۸۰۰ هزار دلار غرامت، به خانواده‌های قربانیان بپردازد. دولت ایالات متحده همچنین پذیرفت که مبلغ ۱۳۱ میلیون و ۸۰۰ هزار دلار خسارت به دولت ایران بپردازد تا ایران پرونده را در دیوان بین‌المللی دادگستری پیگیری نکند. با این حال هرگز مسئولیت قانونی این جنایت را به عهده نگرفت.

 

 

حمله به سکوهای نفتی: شکایت ایران از آمریکا

 

ایران و آمریکا بار دیگر در ۱۱ آبان ۱۳۷۱ در دیوان بین‌المللی دادگستری روبروی هم قرار گرفتند. ایران بابت حمله‌ آمریکایی‌ها به سکوهای نفتی شرکت ملی نفت ایران در دوران دفاع مقدس، به دیوان لاهه دادخواست رسیدگی داد.

 

این بار نیز یکی از مبانی شکایت ایران از آمریکایی‌ها علاوه بر قوانین بین‌المللی، پیمان مودت سال ۱۳۳۴ بین دو کشور بود. آمریکا به صلاحیت دادگاه برای رسیدگی به این پرونده اعتراض کرد اما دیوان این اعتراض را رد کرد.

 

در نهایت پس از ۱۱ سال در ۱۴ آبان ۱۳۸۲، این دیوان رأی بر این داد که ۱- حملات آمریکایی‌ها به تأسیسات نفتی ایران با «پیمان مودت» مغایرت داشته و مشمول استثنائات امنیتی پیمان نبوده است اما آن‌ها آزادی تجارت ایران را نقض نکرده‌اند؛ لذا این ادعای ایران علیه آمریکا مورد تأیید نیست. ۲-ادعای متقابل آمریکا درباره مین‌گذاری ایران و حمله به کشتی‌های آمریکایی نیز قابل تأیید نیست. با این حساب ادعا هر دو طرف در دیوان رد و پرونده بسته شد.

 

 

ضبط دارایی‌های ایران: شکایت ایران از آمریکا

 

ایران در سال ۱۳۹۵ نیز در پی توقیف دو میلیارد دلار از اموال و دارایی‌های بانک مرکزی جمهوری اسلامی، دعوی دیگری را در دیوان لاهه علیه آمریکا مطرح کرد. هنوز دیوان بین‌المللی دادگستری رسیدگی به این پرونده را آغاز نکرده است و احتمالاً تا ۲۰ مهر امسال برای استماع شفاهی مدعای طرفین تشکیل جلسه خواهد داد.

 

 

خروج آمریکا از برجام: شکایت ایران از آمریکا

 

در پی توافق برجام آمریکا تمامی تحریم‌های مربوط به برنامه‌ هسته‌ای ایران را لغو کرد اما با روی کار آمدن دونالد ترامپ، آمریکا از برجام خارج شد و تحریم‌ها را دوباره از سر گرفت.

 

بر همین اساس ۲۴ تیرماه سال جاری ایران برای بار چهارم در تاریخ انقلاب، از آمریکا به دیوان بین‌المللی دادگستری شکایت برد. این بار نیز حقوقدانان ایرانی به پیمان مودت بین دو کشور متوسل شدند؛ پیمانی که در آن قید شده دو کشور در صورت بروز اختلاف می‌توانند برای رفع آن به دیوان بین‌المللی دادگستری مراجعه کنند.

 

ایران در این دعوا اعلام کرد که ایالات متحده با برگرداندن تحریم‌ها، پیمان مودت بین دو کشور را نقض کرده است. جمهوری اسلامی خواستار لغو تحریم‌ها و همچنین دریافت خسارت شد.

 

گرچه رسیدگی به دعاوی در این دیوان معمولاً چند سالی طول می‌کشد اما طبق اساسنامه این دیوان می‌تواند در صورتی که طرفین در معرض صدمات فوری باشند، برای طرفین تکالیف لازم‌الاجرای موقتی صادر کند.

 

گرچه حقوقدانان و وکلای آمریکایی تلاش کردند ابتدا به ساکن دیوان لاهه را فاقد صلاحیت رسیدگی به این پرونده معرفی کنند اما قضات دیوان با اتفاق آرا این ادعا را رد کردند و در نهایت دیوان ۱۱ مهر ۱۳۹۷ «رأی موقت» اما لازم‌الاجرا و الزام‌آور خود را به نفع ایران صادر کرد.

 

طبق رأی دیوان، دولت ایالات متحده ملزم شد موانعی را که «در مسیر روابط تجاری ایران در حوزه‌های مشخصی برقرار کرده» برطرف کند.

 

همچنین آمریکا باید تضمین کند که مجوزهای لازم برای موارد مشخص شده در رأی دیوان را صادر کرده و در عمل نیز پرداخت‌ها و معاملات مربوط به آن موارد را انجام دهد. دیوان بین‌المللی دادگستری همچنین در این قرار بر قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت که برجام را تأیید کرده، صحه گذاشته است.

 

 

منبع: ایسنا

اقامتگاهی متفاوت در منطقه‌‌ای بکر | اینجا درخت بکارید و تاریخ درو کنید | کلبه آرامش در ۲۰ کیلومتری افغانستان و ۱۰ دقیقه‌ای شهر مهم باستانی ایران

زهک زابل شاید برای خیلی‌ها روستای دور افتاده‌ای باشد اما حالا گردشگران خارجی از کشورهای مختلف استبیلایزر سفرشان را به این منطقه بکر تاریخی می‌بندند.

استبیلایزر: روستای قلعه نو زهک هنوز بافت تاریخی خود را حفظ کرده و اکثر مردم در خانه‌های خشت و گلی زندگی می‌کنند. خانه‌هایی که یادگار دوره قاجار هستند. زمانی که روستا از قلعه کهنه به زمین‌های روبرویش منتقل شد قلعه نو نام گرفت. اینجا در فاصله ۲۰ کیلومتری از مرز افغانستان، کلبه آرامش سیستان میزبان گردشگران خارجی از کشورهای مختلف است.

روستای قلعه نو روستایی تاریخی است. خانه‌هایش هنوز خشت و گلی هستند و می‌توان با قدم زدن در آن در زمان سفر کرد. خانه‌های قدیمی این روستا قدمتی قاجاری دارند، سقف‌هاشان گنبدی است و بر مرکز این گنبدها بادگیرهای خاص این منطقه رو به بادهای موسمی سیستان ساخته شده است.

اقامتگاه بوم‌گردی کلبه آرامش سیستان ابتدای سال ۹۶ در این روستا افتتاح شد. این اقامتگاه که بنای آن جزء بافت تاریخی روستاست حالا پس از مرمت و بازسازی تبدیل به نخستین اقامتگاه بخش سیستان شده است.

سالار رضایی یکی از مدیران این اقامتگاه بوم‌گردی می‌گوید: صاحبان اصلی آن مدت‌ها به فکر ایجاد کاربری فرهنگی در این بنای تاریخی بودند و حالا این خانه به اقامتگاه بوم‌گردی تبدیل شده است. ورودی اقامتگاه حیاط بزرگی قرار گرفته که مهمانان اقامتگاه هر کدام به رسم پاسداشت طبیعت و یادگار نهال درختی در آن می‌کارند.

اقامتگاه خود خانه‌ای خشت و گلی به رسم خانه‌های منطقه سیستان است. در تزینات داخلی‌اش از هنرهای بومی منطقه استفاده شده است. در وعده‌های غذایی سعی می‌شود که غذاهای بومی و قدیمی سیستانی برای مهمانان پخت شود.

در فاصله ۱۰ دقیقه‌ای از اقامتگاه کلبه ارامش سیستان یکی از مهمترین شهرهای باستانی دوران هخامنشی قرار دارد. دهانه غلامان شهر تاریخی در فاصله دو کیلومتر قلعه نو، محوطه باستانی است که در جریان ساخت چاه نیمه‌ها کشف شده است. این شهر تاریخی از بخش‌های مختلف معبد، سکونتگاه، زندان و … تشکیل شده تاکنون چندین بار توسط باستان شناسان خارجی و داخلی کاوش شده است.

روستای قلعه نو با توجه به بافت تاریخی و نزدیکی‌اش به جاذبه‌های مهم شهر زابل حالا پذیرای گردشگران است و اقامتگاه بوم‌گردی کلبه ارامش سیستان نیز فرصت تازه‌ای برای سفر به این روستاست.

 

اقامتگاه بوم‌گردی کلبه آرامش سیستان ابتدای سال ۹۶ در این روستا افتتاح شد. این اقامتگاه که بنای آن جزء بافت تاریخی روستاست حالا پس از مرمت و بازسازی تبدیل به نخستین اقامتگاه بخش سیستان شده است

 

ورودی اقامتگاه حیاط بزرگی قرار گرفته که مهمانان اقامتگاه هر کدام به رسم پاسداشت طبیعت و یادگار نهال درختی در آن می‌کارند

 

اقامتگاه خود خانه‌ای خشت و گلی به رسم خانه‌های منطقه سیستان است. در تزینات داخلی‌اش از هنرهای بومی منطقه استفاده شده است

 

گردانندگان این اقامتگاه بوم‌گردی برای وعده‌های غذایی سعی می‌کنند غذاهای بومی و قدیمی سیستانی برای مهمانان پخت شود

منطقه ی توریستی ناوان | جاهای دیدنی ایران

منطقه ی توریستی ناوان و آق اِولَر یا مریان كه در ييلاقات و كوهستانهاي شهرستان تالش گیلان واقع شده اند، طبيعتی بکر و مناظری زیبا دارند. مناظر زیبای ییلاق محل سکونت صدها خانوار ناوانی است که بیشتر در فصول بهار و تابستان و بخشی از پائیز، در آن مسکن می گزینند. این منطقه دارای چشمه های پر آب و بسیار خنک از جمله باتمان بولاغ و هوای عالی برخوردار است و دارای زمین هایی سرسبز و پوشیده از چمن می باشد.

ییلاق ناوان به دلیل ویژگیهای خاص طبیعی مورد توجه توریستهای طبیعت گرد قرار گرفته و سالانه هزاران توریست داخلی و خارجی از این منطقه زیبا دیدن می کنند.

ساری داش (سنگ زرد)، آلچالق (پارک طبیعی درختان آلوچه)، هاچا داش (جایی که نوک کوه بصورت دوشاخه در آمده)، چمنزار وسیع بیده پشت، غار طبیعی گورخانه ناوان، چشمه باتمان بولاق بین قاراگول و ناوان و ییلاقات مکش از دیدنیهای این منطقه است.

گورستانهاي باستانی منطقه آق اولر و ناوان كه در سالهاي اخير از دل خاك هویدا شده اند، شناسنامه معتبر منطقه هستند. اين گورستانها متعلق به نيمه دوم هزاره دوم قبل از ميلاد بوده و آثار مختلفي مانند ابزار آلات زندگي روز مره، سلاحهاي جنگي، زیور آلات و… از آنها يافت شده است.

غير از اين گورستانها سه بناي معماري متعلق به دوران قاجار نیز در منطقه به چشم مي خورند كه يكي از آنها كاخ ييلاقي حاكم منطقه بوده و هم اكنون در حال مر مت است و بعنوان پايگاه سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري در نظر گرفته شده است. حمام آق اولر نیز با معماري منحصر بفرد ساخته شده است.

این منطقه ییلاقی است و علیرغم تغییرات بافت سنتی در مرکز ناوان، هنوز صدها خانوار دامدار و عشایر بصورت سنتی و با حفظ فرهنگ بومی در سیاه چادرها (پوری) و خانه های کاهگلی در روستاهای اطراف ناوان به سوباتان زندگی می کنند و به شغل شریف دامداری مشغول هستند .

آب و هوای منطقه
در حالی که دمای شهرهای مختلف استان گیلان، به ندرت به کمتر از یک درجه بالای صفر می رسد، در ارتفاعات قاراگول (یکی از کوههای ناوان) که ۱۹۰۰ تا ۲۵۰۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد، حتی در تابستان نیز بقایای برف دیده می شود که به غار یخچالی معروف است و به همین دلیل اواخر پاییز ساکنین آن که اکثراً دامدار هستند به جنگل های دامنه البرز و سایر کوههای ناوان (مکش) کوچ می کنند و فقط ۳ خانوار در ییلاق مکش باقی می مانند.

مسیر دسترسی
شما میتوانید از تالش به این منطقه بیایید. انتهای اين جاده آسفالت ٣٥ كيلومتري، روستاي آق اولر است كه كمي بالاتر هم روستاي ناوان و مكش قرار دارند. برای گردش در این منطقه جیب یا نیسان بهتر از هر ماشین دیگری است.

منطقه ی توریستی ناوان

استبیلایزر – سرنوشت عمارت زادگاه مصدق در‌ هاله‌ای از ابهام

فرشاد شیرزادی: خانه‌ای است که نخست اندرونی‌اش ساخته شده و بعدها «بیرونی». اوستای حمامی، فقط برای یک بازدید سرسری از بیرون، از «مصدق» یک اسکناس ۱۰۰ تومانی «دستخوش» گرفته است. به این دلیل که زادگاه و خانه کودکی‌های مصدق بوده است. خانه «عشرت‌الدوله» خواهر بزرگ «محمد مصدق» در منطقه ۱۲ و در محله «وزیر دفتر» واقع شده. نرسیده به میدان «شاپور» و خیابان «وحدت اسلامی». خانه‌ای ۹۷۰‌ مترمربعی که قدمتش به بیش از ۱۵۰ سال می‌رسد و از نظر معماری در دوره «قاجار» منحصربه‌فرد است. گزارش ما را درباره زادگاه کسی بخوانید که نفت ایران را ملی کرد.

   

«مهدی اخوت» یکی از مالکان خانه چای می‌ریزد و از ما پذیرایی می‌کند. سیبک گلویش بالا و پایین می‌رود و یکی، دو جرعه چای گرم می‌نوشد. نگاهی به سقف چوبی خانه عشرت‌الدوله می‌اندازد که بخش قابل توجهش چوبی است: «بخشی از سقف این خانه چوبی است؛ چوب خاصی که نیاز به نگهداری دارد. ما برای حفظ این خانه دست به ظاهر آن نزده‌ایم. حتی دستگیره درها را که در زمان ناصرالدین‌شاه از فرنگ آورده بودند به همان شکل حفظ کرده‌ایم. اگر می‌خواستیم به یک اشاره می‌توانستیم زمین این خانه را به بساز بفروش‌ها بدهیم و آن‌ها هم آن را تخریب کنند و از نو بسازند اما چون می‌دانیم که این خانه از نظر تاریخی ارزشمند است آن را حفظ کرده‌ایم. چشمداشتی هم نداریم که بخواهیم سودی ببریم. به دلیل شخصی دوست دارم این خانه نگهداری شود. حتی گردشگران تهرانی نیز چند بار خواسته‌اند که این خانه را برای پذیرایی گردشگران با غذاهای سنتی به محلی برای کسب درآمد تبدیل کنند. اما تنها به دلیل نگهداشت خانه با این کار هم مخالفت کرده‌ایم. پدربزرگ مادری‌ام برایم نقل کرده است که عشرت‌الدوله، خواهر مصدق برای حفظ این خانه پول یک خانه شش‌دانگ را در این ملک خرج کرده. شیشه‌های این خانه نیز قدیمی و انحناهایش مربوط به شیشه‌گری دوران ناصرالدین‌شاه است. ما همه را به همان شکل حفظ کرده‌ایم.»

 

 

وکیل می‌گیریم

 

اخوت که اکنون خواهرش در زادگاه مصدق زندگی می‌کند می‌گوید: «۳ برادر من در آلمان، فرانسه و تهران زندگی می‌کردند که دو نفرشان به رحمت خدا رفته‌اند. من وصی پدر و مادرم هستم. می‌توانم وکیل بگیرم و برای خرید خانه از سوی شهرداری تهران کار را تسهیل کنم. اگر وکیل بگیرم این کار ۶ ماه تا یکسال به طول خواهد انجامید. البته در عین حال شهرداری می‌تواند برای سهولت کار، سهم ارث هر یک از وراث را بدهد. در دوره جدید شورای شهر تهران، احمد مسجدجامعی عضو شورای شهر تهران قول‌های مساعدی برای خرید این خانه داد. در دیدار من با ایشان، محمدهاشم اکبریانی شاعر و نویسنده نیز حضور داشت. مسجدجامعی در واپسین دیدارمان گفت: این خانه را می‌خریم و یک خیابان نیز در تهران به نام مصدق نامگذاری خواهیم کرد.»

 

 

اسکناس ۱۰۰ تومانی دستخوش مصدق بود

 

چای اخوت نیم‌خورده و سرد روی میز است. چشم‌هایش بفهمی نفهمی درخششی دارد. حالا نگاهش را از سقف می‌گیرد و ادامه می‌دهد: «هر وقت که از سر کار به خانه عشرت‌الدوله می‌رفتم بساط حمام را آنجا برپا می‌کردم. حالا در این حمام قفل است و کسی از آن استفاده نمی‌کند. یک اوستای حمامی هم آنجا بود که همیشه به دیگران می‌گفت آب حمام سرد است! او با من البته خوش‌وبش می‌کرد. خوش‌صحبت بود. این استاد حمامی یک‌ بار خاطره‌ای تعریف کرد: سال ۱۳۲۸ بود که مرد قدبلندی را دیدم که در مجلس شورای ملی نماینده بود. خوش‌پوش و ادکلن‌زده. لباس شق و رقی بر تن داشت. سرم را بالا گرفتم و به صورتش زل زدم. باورم نمی‌شد که مصدق را دیده‌ام. او از چند و چون خانه پرسید و به من گفت که در دوران کودکی، خاله و خواهرش او را در همین حمام می‌شستند و از همین در کوچک حمام بیرون می‌دادند. به او گفتم که این خانه اکنون در دست مالکانش است و کسانی آن را خریده‌اند. به او گفتم که می‌توانم به مالکان بگویم تا درون خانه را ببیند. اما مصدق قبول نکرد و گفت نمی‌خواهد برایشان مزاحمت ایجاد کند. یک اسکانس ۱۰۰ تومانی تانخورده به من دستخوش داد و رفت.»

 

 

 ۹ میلیارد ارزش ملک

 

مهدی اخوت یکی از وارثان این ملک و وصی اصلی خانه و وکیل وراث خانه می‌گوید: «در دوره قبل شورای اسلامی شهر تهران، شهردار وقت منطقه ۱۲ این خانه را دید و خوشحال بود که به قیمت ۹ میلیارد تومان در سال ۱۳۹۵ می‌تواند آن را بخرد. شهردار منطقه روز بعد از آنکه با ما سر قیمت ۱۱ میلیارد تومان چانه زد و این رقم را به ۹ میلیارد تومان تقلیل داد و موافقت ضمنی ما را هم جلب کرد با روزنامه شرق گفت‌وگویی انجام داد و عنوان کرد که زادگاه مصدق از سوی شهرداری تهران خریداری خواهد شد. اما پس از آن خرید ملک ۱۵۰ ساله قجری به فراموشی سپرده شد.»

 

 

اهمیت سبک معماری خانه

 

«محمدهاشم اکبریانی» شاعر و نویسنده که از چند و چون موضوع خانه عشرت‌الدوله باخبر است می‌گوید: «این بنا علاوه بر اینکه خانه خواهر مصدق است یک بنای تاریخی و با سبک معماری خاص ایرانی است که باید حفظ و نگهداری شود. وارثان هم دنبال این بوده‌اند که این بنا خریداری شود. اما برای اینکه چنین امکانی شدنی باشد یا نه، با توجه به وضعی که شهرداری تهران دارد نمی‌توانم پاسخ قطعی بدهم. به گمانم این اتفاق باید بیفتد. چون خانه‌هایی از این دست بخشی از هویت تهران و هویت ملی ما به شمار می‌روند. لازم است که در حفظ و نگهداری و نمایش آن به گردشگران خارجی‌ تلاش کنیم. می‌دانم که این خانه، خانه خواهر مصدق است. بخشی از موضوع به ارتباط این بنا با شخصیت دکتر مصدق بازمی‌گردد و بخش عمده اهمیتش معماری خود ساختمان است. این بنا به همین دلیل اهمیت دارد و البته حضور مصدق در آن اهمیتش را پررنگ‌تر می‌کند. معماری این ساختمان مربوط به دوره قاجار و با همان سبک ساخته شده است. این خانه همچنان حفظ شده و به دلیل مشکلاتی که برای فروش و انحصار وراثتش داشته‌اند همچنان به همان شکل باقی مانده. مشکل اصلی مربوط به وارثان است. تا جایی که می‌دانم قرار است درباره خرید این ملک تصمیم‌گیری شود ولی تصمیم‌گیری نهایی هنوز انجام نگرفته است.»

 

  

احمد مسجدجامعی: وارثان نماینده معرفی کنند

 

در مورد تلاش‌ها و کارهای انجام شده برای خرید عمارت عشرت‌الدوله با عضو شورای اسلامی شهر تهران گفت‌وگو کردیم. «احمد مسجدجامعی» می‌گوید که تجربه‌های مشابه خرید چنین عمارت‌هایی وجود دارد و در صورتی که وراث نماینده معرفی کنند شهرداری آمادگی خرید این ملک را دارد.

   

 

عمارت «عشرت‌الدوله» ارزش معماری و تاریخی دارد؟ و آیا کاری برای تملک آن صورت گرفته است؟

 

این خانه، تاریخی و ارزشمند است. خاندان مصدق هم در این محله و منطقه حضور داشتند. بیمارستان «نجمیه» متعلق به آن‌ها بود. مسجدی هم که آنجاست زیبا بود. اما تخریب و نوسازی شد. در جلسه‌ای درباره «تهرانگردی» موضوع این خانه را در شورای شهر مطرح کردم. تصمیم گرفته شد که این خانه را از نزدیک بازدید کنیم. برای تملک این خانه باید یکی از وراث نمایندگی صاحبان ارث را عهده‌دار شود. در غیر‌ این صورت کار به نسبت دشواری را پیش رو داریم. البته خانه‌هایی را که شمار مالکانش بیش از این‌ها بوده هم به تملک شهرداری درآورده‌ایم. در آن موارد برخی مالکان حقوق خود را دریافت می‌کردند و برای برخی دیگر از مالکان توسط دستگاه قضایی، پول در حساب دادگستری واریز شده است. در مورد خانه «عشرت‌الدوله» اگر «مهدی اخوت» نمایندگی مالکان را عهده‌دار باشد موضوع جدی خواهد شد.

 

 

تجربه مشابهی برای تملک چنین خانه‌هایی وجود دارد؟

 

ما تجربه‌ای نیز درباره خانه خاندان «اتحادیه» در لاله‌زار داشته‌ایم. وراث این خانه حدود ۱۵۰ نفر بودند. پول آن خانه از طریق دستگاهی ثالث به حسابشان واریز شد که از آن طریق توانستند پس از مرحله قیمت‌گذاری به پولشان دست یابند. در مورد خانه «اتحادیه» این تجربه عملیاتی شد. خانه‌های ارزشمند تاریخی دیگری بوده‌اند که بخش خصوصی به دلیل علایق شخصی تملک کرده است. خانه «مدرس» چنین بود. شهرداری مکلف به خریدش شد و اکنون براساس ضوابطی، میراث فرهنگی از آن استفاده می‌کند.

 

 

در این فرایند از سرمایه‌گذاران بخش خصوصی هم می‌توان بهره‌مند شد؟

 

افرادی هستند که علاقه‌مند به شخصیت‌های تاریخی‌اند که می‌توانند در این امر به شهرداری بپیوندند. در صورتی که شهرداری این خانه را خریداری کند می‌تواند مرکزی برای هنرهای سنتی شود که با‌ سازوکار و معماری‌اش همخوانی دارد یا می‌تواند موزه تاریخی شود. قیمت‌گذاری خانه نیز برعهده کارشناس رسمی دادگستری است. در معاملاتی از این دست، از آنجا که طرفشان دستگاه‌های رسمی هستند کارشناس دادگستری وارد عمل می‌شوند. اگر در این مجموعه حتی یکی از مالکان حضور نداشته باشد معامله انجام نمی‌شود.

 

 

چه تضمینی برای حفظ ویژگی‌های معماری و میراثی این عمارت در کاربری جدید وجود دارد؟

 

کاربری عمارت «عشرت‌الدوله» را می‌توان به‌گونه‌ای تعریف کرد تا در اختیار مجموعه و مدیریتی باشد که ارزش آن را بداند و موجب استهلاکش نشود. گاهی در حاشیه بودن سبب از بین رفتن خانه می‌شود. اما از طرف دیگر اگر نیاز به قفسه‌بندی و رفت‌وآمد زیاد هم باشد باز هم مستهلک خواهد شد. در یک کلام، مدیریتی که آنجا مستقر می‌شود باید ارزش عمارت را بداند.

 

 

منبع: روزنامه همشهری


بهره برداری از سه هتل سنتی در کاشان | افتتاح هتل ۴ ستاره در نطنز

سه هتل سنتی با ۶۰ میلیارد ریال هزینه با حضور رئیس سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی در کاشان به بهره برداری رسید.

استبیلایزر: اقامتگاه بوم‌گردی خادمی در زمینی به وسعت ۸۰۰ مترمربع و ۴۵۰ مترمربع زیربنا با ۱۰ اتاق در دو طبقه اافتتاح شد. برای تجهیز و بازسازی این اقامتگاه ۲۰ میلیارد ریال هزینه شده و برای ۸ نفر به صورت مستقیم اشتغالزایی شده است.

اقامتگاه اطلس دیگر اقامتگاه سنتی کاشان هم با ۱۴ اتاق و ۳۴ تخت با بیش از ۲۰ میلیارد ریال هزینه مرمت و بازسازی شده و برای ۶ نفر اشتغالزایی کرده است.

اقامتگاه بومگردی پارسی نیز در زمینی به وسعت ۷۰۰ مترمربع با ۲۰ میلیارد ریال هزینه در سه طبقه بنا راه اندازی شده که دارای ۱۱ اتاق و ۳۲ تخت است و برای ۱۰ نفر اشتغال ایجاد شده است.

کاشان دارای ۴۰ هتل سنتی است.

هتل بین المللی ۴ ستاره در نطنز نیز با هزینه ۳۵۰ میلیارد ریالی با حضور مونسان رئیس سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی افتتاح و بهره برداری از آن آغاز شد.

این هتل با زیر بنای ۸ هزار و ۵۰۰ مترمربع در ۸ طبقه ساخته شده و با ۳۰ اتاق اقامتی مجلل به ظرفیت ۱۲۰ تخت، ۳ رستوران مجهز با ظرفیت ۹۵۰ نفر، دو تالار به ظرفیت هزار و ۵۰۰ نفر آماده پذیرایی از مسافران و گردشگران است.

دانلود آهنگ گامنو پول پول

این مطلب از وب سایت دانلود آهنگ جدید • آپ موزیک به صورت رپ انتشار گردید است.

دانلود آهنگ گامنو پول پول

دانلود کنید و گوش دهید به ترانه شاد پول پول با صدای گامنو از آپ موزیک

Exclusive Song: Gamno – Pool Pool With Text And Direct Links In UpMusics

Gamno Pool Pool دانلود آهنگ گامنو پول پول

───┤ ♩♬♫♪♭ ├───

متن آهنگ »

بزودی…

───┤ ♩♬♫♪♭ ├───

گامنو پول پول

دانلود آهنگ گامنو پول پول

پارک جنگلی قلعه رودخان | جاهای دیدنی ایران

دسته بندی مطالب بر اساس :
۲۰۱۸-۱۰-۰۴پارک جنگلی قلعه رودخان گیلان فومن

در میان انواع جاذبه های گردشگری، جاذبه های طبیعی به خاطر ایجاد حس آرامش و تازگی، گردشگران بیشتری را به خود جذب می کنند. یکی از جاذبه های طبیعی و خوش منظره استان گیلان، پارک جنگلی قلعه رودخان می باشد. این پارک جنگلی خوش آب و هوا با وسعتی حدود ۱۸۷۰ هکتار در ۲۰ کیلومتری شهر فومن و در جوار روستای گوراب واقع شده است. این پارک تفریحی زیبا و بنای تاریخی آن بر روی یک کوه قرار گرفته اند. در مسیر پارک جنگلی قلعه رودخان ماستبیلایزر برای راهپیمایی، کلبه های جنگلی، محلی برای استراحت و محوطه کمپ طبیعی قرار دارد. طبیعت زیبای پارک جنگلی در هر فصل سال زیبایی های خاص خودش را دارد. برای لذت بردن از طبیعت دل انگیز قلعه رودخان باید از مسیر پلکانی طولانی و زیبا گذشت.

پارک جنگلی قلعه رودخان

پارک جنگلی قلعه رودخان

پارک جنگلی قلعه رودخان

نقشه :

  • آدرس پارک جنگلی قلعه رودخان روی نقشه گوگل

وضعیت آب و هوا :

  • پیش بینی آب و هوای فومن در سایت هواشناسی

دسته بندی :

برچسب ها :

واااای! این اون نیست! نگاهی به کمپین جدید تبلیغاتی “تپ سی”


خیلی از تبلیغاتچی ها دوست دارند این را از زبان مخاطبان شان بشنوند، آن هم چند ثانیه بعد از مشاهده تبلیغ شان؛ اگر این اتفاق افتاد آنها در جلب توجه مخاطب به تبلیغ موفق بوده اند.

این موفقیتی است که اخیرا نصیب تیم تبلیغاتی تپسی شده است.

وقتی اولین بار سوار بر ماشین در یکی از اتوبان های شهری تهران به بیلبوردی با این نوشته رسیدید، نتوانسته اید به آن نگاه نکنید: سئول تا استانبول ۴ هزار تومان.

اما این سئول نه پایتخت کره جنوبی و آن استانبول نه بزرگ ترین شهر ترکیه که هر دو خیابان هایی در تهران هستند: این، اون نیست.

از خراسان تا کردستان، از قزوین تا کرمان، از پاکستان تا ترکمنستان و … عناوین تابلوهای تبلیغی دیگری هستند که تپ سی برای استفاده از تکنیک غافلگیری، از آنها استفاده کرده است.

 

در انتخاب مسیرها نیز به یک نکته کلیدی توجه هوشمندانه شده است: مسیرهایی نه چندان دور از هم تا “تپ سی” بتواند قیمت پایین و رقابتی خدماتش را به رخ بکشد.

یکی دیگر از قواعد تبلیغات، زنجیره سازی است؛ بدین معنا که واژه های استفاده شده در متن تبلیغات، ما به ازای بیرونی داشته باشند. این اصل در تبلیغات اخیر تپ سی رعایت شده است و اسامی خیابان ها و میدان ها، در عالم واقع نیز وجود خارجی دارند و بدین سان هر شهروندی که به این معابر می رود یا نام شان را می شنود، امکان دارد یاد تپ سی بیفتند.

در مجموع می توان کمپین اخیر تپ سی را جزو تبلیغات به یاد ماندنی تپ سی دانست و البته این که آیا در عمل نیز نتیجه داده و منتهی به افزایش فروش تپ سی هم شده یا خیر، سوالی است که پاسخ اش برای ما مشخص نیست.

 

 


► پیروزی حقوقی ایران بر آمریکا در دادگاه لاهه


۱۳ رکن اصلی چک را بشناسید ◄

استبیلایزر – ولایتی: صدام پاسخ دهد چرا جنگ را آغاز کرد؟

ترجمه: محمدعلی فیروزآبادی

 

استبیلایزر: مجله آلمانی اشپیگل در اواسط سپتامبر سال ۱۹۸۸ یعنی در ماه‌های نخست پس از قبول قطعنامه ۵۹۸ از سوی ایران و در خلال مذاکرات مستقیم میان ایران و عراق بر سر آتش‌بس، مصاحبه‌ای با علی‌اکبر ولایتی وزیر امور خارجه وقت ایران انجام داد. ولایتی در آن زمان در راس هیاتی بود که البته تحت نظارت سازمان ملل متحد، وظیفه انجام مذاکرات صلح در ژنو را بر عهده داشت. به گفته وزیر خارجه در آن زمان ۴۳ ساله ایران، مذاکرات به دلیل اختلاف‌ها بر سر خط مرزی اروند رود به نوعی قفل شده بود.

 

***

 

در جبهه‌ها آتش‌بس حاکم است اما در ژنو مذاکرات صلح میان ایران و عراق کاملا به بن‌بست رسیده است. آیا این خطر که به زودی بار دیگر جنگ شروع شود وجود دارد؟

 

ما امیدواریم که این گفت‌وگوها به یک راه‌حل قطعی برای این مناقشه منجر شود. اما این نتیجه به حسن‌نیت طرف مقابل بستگی دارد. ما به هر حال خواهان صلح هستیم. 

 

 

آیت‌الله خمینی به ایرانی‌ها هشدار داد که نباید خیال کنند جنگ به پایان رسیده است.

 

ایشان قصد داشتند که به ملتمان لزوم هوشیاری را گوشزد کنند. ما تازه در آغاز روند صلح قرار داریم. برقراری آتش‌بس هنوز نمی‌تواند به معنی پایان وضعیت جنگی باشد. امام خمینی فقط گفتند که اگر آتش‌بس نقض شد ما هم باید دست به سلاح ببریم. 

 

 

آیا این حکایت از نگرانی ایشان در مورد خستگی ایرانی‌ها از جنگ ندارد؟ 

 

طبیعتا ملت ما خواهان آغاز دوباره خصومت‌ها نیست. ما خواهان صلحی پایدار هستیم تا بتوانیم کشورمان را بازسازی کنیم. اما در عین حال خواهان یک صلح عادلانه و درست هستیم. 

 

 

مذاکرات ژنو به خاطر اختلاف صد ساله بر سر خط مرزی شط‌العرب قفل شده است. عراق می‌خواهد این آبراهه را که تنها راه دسترسی‌اش به خلیج فارس است از لاشه کشتی‌ها پاکسازی کند تا بار دیگر امکان دسترسی به بندر بصره فراهم آید. علت مخالفت شما با این خواسته چیست؟ 

 

آنچه که شما شط‌العرب می‌نامید برای ما ایرانی‌ها اروند رود است. عراق کشوری است که تازه پس از جنگ جهانی اول به تاریخ راه پیدا کرد. چگونه امکان دارد که اختلاف بر سر اروند رود صد ساله باشد؟ 

 

 

چون ایرانی‌ها از قبل با ترک‌ها بر سر مرزکشی اختلاف داشتند و چون بصره بیش از هزار سال یکی از متروپل‌های بزرگ عربی برای تجارت دریایی بود.

 

امپراتوری عثمانی در اروپای جنوبی هم جنگ‌های مرزی زیادی داشت. درگیری بر سر بین‌النهرین یعنی منطقه‌ای میان فرات و دجله که امروز با نام عراق از آن یاد می‌شود، از جمله مهم‌ترین بخش‌های تاریخ ما به حساب می‌آید. در غالب آن دوران بین‌النهرین و یا حداقل بخش‌هایی از آن به ایران تعلق داشت. امروزه نیز شما می‌توانید ویرانه کاخ‌هایی را در بغداد ببینید که قبل از دوران اسلامی و توسط سلسله پادشاهی ایرانی ساسانیان بنا شده بودند. اگر عراقی‌ها بخواهند کتاب‌های تاریخ را باز کنند، ما هم با کمال میل حاضریم در این چالش شرکت کنیم. 

 

 

عراقی‌ها به این حق تاریخی خود اشاره دارند که سراسر آبراه شط‌العرب تحت حاکمیت آن‌ها قرار داشته و به این ترتیب مرزهای ایران باید در ساحل سمت چپ کشیده شود. ایران بر خلاف آن به قراردادی استناد می‌کند که شاه در سال ۱۹۷۵ در الجزایر با عراق منعقد کرد و طی آن این مرز به وسط مسیر کشتی‌رانی انتقال یافت. بدین ترتیب آیا صلح احتمالا با شکست مواجه می‌شود؟ 

 

موضع ما تغییرناپذیر است: مرز همان «تالوگ» است یعنی خط فرضی که از عمیق‌ترین قسمت [قابل کشتیرانی] رودخانه می‌گذرد. در این مورد در قرارداد الجزایر توافق شده است. شخص صدام حسین این قرارداد را امضا کرد.

 

 

آن‌طور که کمی بعد گفت این امضا تحت فشارهای نظامی صورت گرفت زیرا شاه در آن زمان از کردهای شورشی حمایت می‌کرد. صدام حسین چند روز پیش از آغاز جنگ خلیج [فارس] در برابر نمایندگان پارلمان عراق آن قرارداد را باطل اعلام کرد.

 

آن قرارداد معتبر است و فسخ یکجانبه آن مجاز نیست. من قبل از آغاز آتش‌بس در این مورد از خاویر پرز دکوئیار دبیرکل سازمان ملل متحد در نیویورک سوال کردم. او نیز صراحتا به من اطمینان داد که سازمان ملل اعتبار آن قرارداد را به رسمیت می‌شناسد.

 

 

شاید از نظر حقوقی حق با شما باشد اما رژیم بغداد عقیده دارد که در رویارویی نظامی با ایران پیروز شده است.

 

عراقی‌ها احساس می‌کنند که از نظر نظامی در موقعیت برتری قرار دارند اما این یک احساس فریب‌دهنده است. آن‌ها هشت سال پیش هم خیال می‌کردند که طی دو تا سه هفته در جنگ پیروز می‌شوند. حالا هم همان اشتباه را مرتکب می‌شوند. ملت ما هیچ تغییری نکرده و مصمم است که از منافع ملی خود دفاع کند. خط مرزی چه در خشکی و چه در آب برای ما در حکم خط قرمز است. در این مورد هیچ سازش و معامله‌ای وجود ندارد.

 

 

اگر آن‌گونه که شما ادعا می‌کنید اخلاق جنگی ایرانی تا این اندازه پاک و بی‌عیب است پس چرا در هفته‌های پیش از آتش‌بس بسیاری از شکست‌هایتان را پنهان کردید؟ 

 

جنگ معیارهای قانونی خودش را دارد. در یک مناقشه تا این اندازه طولانی همواره پستی و بلندی‌هایی وجود دارد. ما در نبرد آخر در کرمانشاه تصمیم گرفتیم و مهاجمان را بیرون راندیم. 

 

 

 از آن جایی که مالکیت آبراه شط‌العرب به نمادی از پیروزی در این جنگ بدل شده است، آیا امکان دارد که درگیری بر سر آن اجتناب‌ناپذیر باشد؟ 

 

مشکل اصلی این است که صدام حسین می‌خواهد به ملتش نشان دهد که پیروز شده است. چرا ما باید به این دلیل هزینه بدهیم؟ او باید پس از هشت سال جنگ به ملتش حساب پس بدهد و بگوید که اصلا به چه علت این طولانی‌ترین و وحشتناک‌ترین جنگ تاریخ معاصر را آغاز کرد و چه نصیبش شد؟ اگر صدام تسلط بر شط‌العرب را نشانه پیروزی خود می‌داند دچار خیال باطل شده است.

 

 

هنگامی که دولت شما با آتش‌بس موافقت کرد، [آیت‌الله] خمینی از آن به عنوان عملی مرگبارتر از نوشیدن زهر یاد کرد. در واقع از اهداف اولیه جنگ بسیار دور شده‌اید یعنی سقوط دولت بغداد، مجازات صدام حسین و تغییر مناسبات قدرت در خلیج فارس. هیچ یک از این اهداف محقق نشد.

 

بی‌تردید برای ما بسیار دشوار است که مذاکره با رژیمی را قبول کنیم که جنگی ویرانگر را به ما تحمیل کرد. طبیعتا این امید را داریم که جامعه بین‌الملل صدام حسین را مجازات کند. در هر جنگی لحظات دشوار وجود دارد.

 

 

صنعت نفت بر اثر بمباران‌ها ویران شده، صدها هزار کشته اما بدون پیروزی. آیا ملت ایران از دولت خود هم در مورد دلیل و مفهوم این تعداد بالای قربانی سوال نمی‌کند؟ 

 

ملت ما بسیار صبور و باتجربه است. تاریخ تمدن ما آکنده از بسیار جنگ‌ها و تهاجم‌هاست. مردم ما می‌دانند که چگونه با چنین وضعیتی کنار بیایند. 

 

 

مهم‌ترین اولویت ایران بعد از جنگ کدام است، بازسازی اقتصادی یا تجهیز نیروهای مسلح؟ 

 

نمی‌توان این دو را از هم جدا کرد. جمهوری فدرال آلمان هم پس از جنگ با بازسازی اقتصادی شروع کرد و خیلی زود یک ارتش جدید تشکیل داد. این به معنی آن نیست که یک جنگ جدید شروع شود. ما تنها می‌خواهیم با اطمینان از حاکمیت، انقلاب و کرامت ملی خود دفاع کنیم. 

 

 

کشور شما برای بازسازی به کمک‌های خارجی نیاز دارد. آیا قصد دارید که در آینده با قدرت بیشتر دروازه‌های خود را برای غرب بگشایید و شاید حتی به عادی‌سازی روابط با آمریکا هم بپردازید؟ 

 

این دوره دشواری است. ایالات متحده از همان آغاز کار علیه انقلاب اسلامی اقدام کرد. نقطه اوج اخیر این خصومت ساقط کردن هواپیمای مسافربری ما بر فراز خلیج فارس بود. به دلایل کاملا متقن و قابل اثبات گناه این مساله متوجه آمریکایی‌هاست اما آن‌ها حاضر به عذرخواهی هم نشدند. آیا عذرخواهی بابت به قتل رساندن تقریبا ۳۰۰ غیرنظامی تا این اندازه دشوار است؟ و شما توقع دارید که ما به سوی آمریکایی‌ها برویم؟ 

 

 

ترس و هراس کشورهای غربی و همین‌طور همسایگان عرب ایران ریشه در اقدامات تهاجمی شما برای صدور انقلاب اسلامی در آن سوی مرزهای ایران دارد. آیا حاضرید که در آینده از این کار چشم‌پوشی کنید؟ 

 

ما همچنان به صدور انقلاب خود ادامه خواهیم داد البته از جنبه فرهنگی. کشورهای غربی هم همین کار را می‌کنند. آن‌ها هم فرهنگ و اندیشه و ارزش‌های خود را به کمک رسانه‌های گروهی و دانشگاه‌هایی که دانشجویان خارجی در آن به تحصیل مشغولند، صادر می‌کنند. به عنوان مثال غربی‌ها همواره در امور کشورهای دیگر [به بهانه] رعایت حقوق بشر دخالت می‌کنند…

 

 

به نظر شما این تلاشی در جهت یک امر دیکته شده فرهنگی است؟ 

 

شما باور دارید که حقوق بشر تجسم ارزش‌های مطلق است؟ و یا بیش از هر چیز بیانگر یک دیدگاه و یک قضاوت مشخص است؟ هر فرهنگی خواهان صدور ارزش‌های خود البته به صورت مسالمت‌جویانه و صلح‌آمیز است. ما هم با انقلاب اسلامی خود کار دیگری نمی‌کنیم. 

 

 

منبع: اشپیگل، شماره ۳۸، سال ۱۹۸۸ [۲۸ شهریور ۱۳۶۷]